راهنمای کوهنوردی برای مبتدی ها

راهنمای کوهنوردی برای مبتدی ها
معرفی برنامه و مسیرهای کوهنوردی برای مبتدی ها (در تهران)

به نام خالق کوهها
یکی از درخواستهایی که بعضا در سایت از بنده می شود، برنامه یا مسیر برای شروع توسط عزیزانی هست که تازه به عرصه کوهنوردی وارد شده اند. از آنجایی که در سایت چنین دسته بندی و یا آرشیوی برای استفاده کوهنوردان مبتدی وجود ندارد، امروز بر آن شدنم که یک پست با همین عنوان ایجاد کنم تا به امید خدا برای علاقمندان مفید واقع شود.
بیشتر مسیرهایی که در ذیل ذکر شده اند جزو مسیرهای نزدیک تهران بوده و دارای خصوصیاتی از جمله این موارد هستند: مسیر هموار یا نسبتا هموار، غیر فنی و بدون چالش، پر رفت و آمد، وجود پناهگاه و یا ایستگاه یا کافه در مسیر، ایمن سازی شده و امکان امداد و نجات و مناسب برای افراد مبتدی و کسانی که تازه کوهنوردی را شروع کرده اند. لازم به ذکر است که فقط مسیرهای شمال تهران ایمن سازی شده و در مسیر پناهگاه و یا کافه دارند. باقی مسیرها خارج از این محدوده (مثل لواسان و یا امامزاده داود) فاقد این شرایط هستند.
گزارش برنامه تمامی این مسیرها در سایت “کوهنوردی، نشاط زندگی” موجود است. به زدوی عناوین به گزارش های مربوطه لینک می شوند.
نکته: برخی از این گزارش ها فعلا فقط در وبلاگ http://koohestan-n.persianblog.ir/ موجود هستند که اغلب خراب شده و نصفه نیمه هستند. حدود 70 درصد این مسیرها در سایت http://kuhnavardi.com قرار گرفته (چون اغلب مربوط به سالهای 90 تا 92 هستند) و باقی مطالب در حال انتقال از بک آپ وبلاگ به سایت هستند که مدتی (شاید چند ماه) طول می کشد. با سرچ در قسمت جستجوی سایت و یا سرچ در گوگل این گزارش ها قابل دسترسی هستند. آسان ترین روش سرچ در گوگل بدین صورت است: عنوان برنامه یا مسیر + نیما. مثال: “قله بند عیش + نیما” . در این جستجو ممکن است وبلاگ و سایت هر دو توسط گوگل معرفی شوند که فعلا رنکینگ وبلاگ بالاتر بوده و در صدر لیست قرار می گیرد. در لیست گوگل نگاه کرده و لینک سایت با آدرس http://kuhnavardi.com را باز کنید.
این مسیرها تمام مسیرهای موجود در سایت نیستند (مناسب مبتدی ها) و اگر در سایت جستجو کنید قطعا بجز اینها برنامه ها و مسیرهای دیگری نیز خواهید یافت که بعضا با سلیقه و انتخاب خود می توانید برنامه های بهتر و پربارتری اجرا نمایید. خصوصا در منطقه لواسان و فشم.

قله توچال

قله توچال

بقیه در ادامه مطلب


مسیرهای کوهپیمایی:
1- درکه (1650 متر) تا پناهگاه پلنگچال (2450 متر): 2.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب ملایم، نسبتا هموار
2- درکه (1650 متر) تا ایستگاه 5 (2950 متر): 4 ساعت، کیفیت مسیر: شیب متوسط ، نسبتا هموار
3- دربند (1800 متر) تا پناهگاه شیرپلا (2750 متر): 2.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب نسبتا تند، بخشی از مسیر سنگی و ناهموار
4- دربند (1800 متر) تا ایستگاه 5 (2950 متر) از مسیر دره اوسون: 3.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب نسبتا تند، بخشی از مسیر سنگی و ناهموار
5- دارآباد (1700 متر) تا باغچه خلیل (2300 متر): 2 ساعت، کیفیت مسیر: شیب نسبتا تند، بخشی از مسیر سنگی و ناهموار
6- پارک جمشیدیه (1850 متر) تا پناهگاه کلکچال (2600 متر): 2 ساعت، کیفیت مسیر: شیب نسبتا تند و کاملا هموار
7- ولنجک (1850 متر) تا ایستگاه 2 تله کابین توچال (2480 متر): 2 ساعت، کیفیت مسیر: شیب ملایم و کاملا هموار
8- ولنجک (1850 متر) تا ایستگاه 5 تله کابین توچال (2950 متر): 4.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب متوسط و کاملا هموار
9- گلابدره (1800 متر) تا انتهای دره (2250 متر): 1.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب متوسط و نسبتا هموار
10- فرحزاد (1650 متر) به امامزاده داود (2600 متر): 5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب نسبتا ملایم و کاملا هموار
11- روستای سنگان (2100 متر) به آبشار سنگان (2575 متر): 2.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب متوسط و هموار


معیار درجه سختی در برنامه های قله: اگر قله توچال (3960 متر) با 2160 متر اختلاف ارتفاع و طول مسیر صعود 9 کیلومتر را با درجه سختی 10 در نظر بگیریم، درجه سختی این مسیرها نسبت به توچال می تواند تقریبا چنین اعدادی باشد. برای درک بهتر این موضوع اینطور بگم که فشاری که در برنامه هایی مثل چین کلاغ، پرسون و یا چشمه شاهی میاد تقریبا نصف فشاری هست که به کوهنورد در صعود به قله توچال میاد. تقریبا تمام این مسیرها بدون نکته فنی و یا دشواری خاص بوده و ملاک سنجش فقط دو عامل: شیب و همواری مسیر آنها می باشد. مثلا درکه و مسیر قله چین کلاغ دارای شیب ملایم تر و مسیر هموارتر (بدون سنگ و صخره و … ) نسبت به دربند و قله توچال است.
نکته مهم: این معیار جنبه و یا منبع علمی نداشته و بر اساس تجربه خودم در مسیرها نسبت به قله توچال در اینجا آورده شده است.

مسیرهای کوهنوردی و قله:
1- قله چین کلاغ (2800 متر) از مسیر درکه – جنگل کارا: 4 ساعت، موقعیت: شمال تهران، درجه سختی: 4
2- قله چین کلاغ (2800 متر) از مسیر سعادت آباد: 3.5 ساعت، موقعیت: شمال تهران، درجه سختی: 3
3- قله کلکچال (3350 متر) از پارک جمشیدیه: 5 ساعت، موقعیت: شمال تهران، درجه سختی: 7
4- قله بند عیش (2770 متر) از مسیر حصارک: 4 ساعت، موقعیت: شمال غرب تهران، درجه سختی: 4
5- قله دارآباد (3170 متر) از مسیر دارآباد: 4 ساعت، موقعیت: شمال تهران، درجه سختی: 6
6- قله عرق چین (2800 متر) از مسیر دارآباد: 4 ساعت، موقعیت: شمال تهران، درجه سختی: 5
7- قله واریش (2950 متر) از روستای واریش: 3.5 ساعت، موقعیت: شمال غرب تهران، درجه سختی: 4
8- قله لیچه (2870 متر) از واریش: 3.5 ساعت، موقعیت: شمال غرب تهران، درجه سختی: 4
9- قله چشمه شاهی (3250 متر) از واریش: 4.5 ساعت، موقعیت: شمال غرب تهران، درجه سختی: 5
10- قله تالون (3300 هزار متر) از روستای تالون: 4.5 ساعت، موقعیت: شمال غرب تهران، درجه سختی: 5
11- قله ورجین (2950 متر) از روستای کلوگان: 5 ساعت، موقعیت: لواسانات، درجه سختی: 6
12- قله پرسون (3150 متر) از روستای افجه: 4 ساعت، موقعیت: لواسانات، درجه سختی: 5
13- قله ساکا (3300 متر) از روستای افجه: 5 ساعت، موقعیت: لواسانات، درجه سختی: 6
14- قله کرکوه (3140 متر) از روستای سنگان: 5 ساعت، موقعیت: شمال غرب تهران، درجه سختی: 5
15- قله آهنگرک (3370 متر) از هملون: 5 ساعت، موقعیت: میگون، درجه سختی: 7


چند توصیه برای تازه کارها:
توصیه من به عزیزانی که تازه می خواهند به عرصه کوهنوردی وارد شوند این است که ابتدا حداقل سه برنامه کوهپیمایی به ترتیب از سبک تا سنگین تر اجرا کرده، سپس به سراغ اولین قله سبک بروند و پس از آن قله ها و برنامه های سنگین تر …
برنامه ها می توانند هر هفته و یا یک هفته درمیان اجرا شوند تا آمادگی فرد حفظ شود. پیشنهاد می شود که در طول هفته حداقل دو جلسه ورزش نیمه سنگین داشته باشید (ورزشی که به اصطلاح عرق تان را درآورد) خصوصا دو جلسه دویدن در طول هفته ایده آل است. اگر برنامه کوه شما یک هفته در میان است، ورزش در طول هفته اهمیت بیشتری پیدا می کند. به تغذیه در طول هفته و خصوصا روز قبل از برنامه اهمیت دهید و شب قبل از برنامه خوب بخوابید.
توصیه مهم: برای حفظ سلامت زانوها، مهم ترین عامل روند تدریجی برنامه ها از سبک به سنگین تر است. شتابزده عمل نکنید. خیلی زود با نفرات و یا گروههایی که آماده تر از شما هستند همراه نشوید. سرعت و توانایی شما کمتر از آنها بوده در نتیجه احتمال آسیب به زانوها افزایش می یابد. خصوصا در هنگام فرود که بیشترین فشار به زانوها وارد می آید. به شخصه بارها دیده ام که اشخاص ناآماده در اثر فشار بیش از حد به زانو در یک برنامه دچار زانو درد شده اند. زانو دردهایی که بعضا هیچوقت خوب نمی شوند!
برای تقویت زانوها، و حتی درمان زانو درد، تقویت عضلات چهار سر ران و حرکتهای کششی پا در طول هفته توصیه می شود.

راهنمای خرید کفش کوهنوردی:

کفش کوهنوردی مهمترین آیتم برای هر کوهنورد است. اگر بودجه تان به خرید کفش خارجی و برند نمی رسد، برای شروع می توانید سری به فروشگاههای کفش ملی، بلا و امثالهم بزنید و پوتین های چرمی بخرید. یا کفش های کوه تبریز مثل کسری و امثالهم در منیریه و یا بهتر از همه اینها از کفش کوه آسیا مدل های 209 و 210 (نمایندگی منیریه) شروع کنید. قیمت همگی اینها در حال حاضر (سال 97) زیر 200 ه.ت است. ترجیحا برای خرید کفش کوه ایرانی زیاد هزینه نکنید. تجربه چند ساله من برای خودم و دوستان همنوردم این است که کفش کوه ایرانی (حتی برندها و آنها که ظاهر شکیلی دارند)، گذشته از مسائل مهم از جمله دوام، ضدآب بودن، ارگونومی و غیره، ممکن است پایتان را بزند. به اصطلاح بگیر نگیر دارد!
هر گاه مطمئن شدید که قرار است به کوهنوردی تان ادامه دهید در اولین فرصت کفش کوه خارجی بخرید. کفش کوه خارجی برند و رده اول مثل Lowa لووا و یا Scarpa اسکارپا از 800 تا 1.200 و بالاتر و رده دوم مثل ترزتا Trezeta و گری اسپورت GriSport از 500 تا 800 و بالاتر. کفش های کوهپیمایی با برند چینی هامتو Hummto (کتانی ساقدار یا بدون ساق) هم با قیمت حدود 200 ه.ت برای کوهپیمایی، دویدن و پیاده روی کفش های خوش ساخت و محکمی بوده و برای برنامه های سبک در مسیرهای هموار مناسب هستند. دو مدل از کفش های ملی در ذیل گزارش آمده است.

نکته مهم: قانون سایز کفش کوه این است که باید یک شماره بزرگتر بردارید تا در حین برنامه که پاهایتان کمی متورم می شود نوک انگشهای پا به جلوی کفش برخورد نکند. متاسفانه کفش های ایرانی مثل کفش های خارجی نیم شماره ندارند. اگر یک شماره بزرگتر پوشیده و دیدید که آزادی کمی دارد سراغ مدل دیگر و یا برند دیگر بروید. اگر نه که حتما دو سایز بزرگتر بردارید و از یک کفی بیشتر استفاده کنید.

نکته قابل توجه در سایزینگ کفش های کوه ایرانی این است که اگر شماره پایتان رند باشد قائدتا با یک شماره بزرگتر حل می شود. مثال پای شهری 43 => کفش کوه: 44 . ولی اگر پای شما 43.5 باشد احتمالا با خیلی از کفش های ایرانی به مشکل می خورید. یعنی 44 برمی داید کوچک است و 45 بزرگ! و شاید مجبور شوید به سراغ کفش های خارجی بروید که نیم شماره هم دارند.

نکته مهم دیگر اینکه در هنگام خرید کفش کوهنوردی اصلا به شماره کفش دقت نکنید. هر کفشی ارگونومی و قالب خودش را دارد. از نظر حسی یک شماره بزرگتر از پایتان بردارید نه با تکیه بر شماره کفش. اگر از فروشگاههای کوهنوردی کفش بخرید، فروشنده های با تجربه روش ها و تکنیک هایی دارند که در برداشتن سایز مناسب به شما کمک می کنند. مثل روش فرو بردن انگشت پشت پای شما و یا ایستادن روی سطح شیب دار و …

به تجربه دریافتم که حتی کفش های برند خارجی هم سایزشان با یکدیگر متفاوت است. مثلا پای من 43.5 است. Lowa Tibet سایز 44.5 که الان دارم استفاده می کنم کاملا به پایم سایز و مناسب است (حتی 0.25 آزادتر). کفش Bestard spider K اسپانیا سایز 44.5 که کفش قبلیم بود تنگ تر از لووا بوده و با جوراب زمستانی برایم تنگ می شد و در مورد کفش اسکارپا هم یکی دو نمونه که در فروشگاه تست کردم 44.5 کاملا به پام کوچک بود.

کفش های چینی سبک و ارزان مثل SEDAR نیز برای شروع و برنامه های سبک تر می توانند گزینه خوبی باشند. این کفش و کفش آسیا برای خانمها نیز مناسب هستند.

کفش کوه آسیا - مدل 210

کفش کوه آسیا – مدل 210

 

نمونه هایی از پوتین مردانه ارزان، مناسب کوهپیمایی:
مشابه اینها در برخی فروشگاهها از جمله کفش ملی پیدا می شود. نمونه کفش ملی را یکی از دوستان مدتی استفاده می کرد و راضی بود.

کفش ملی - مدل آلاشت

کفش ملی – مدل آلاشت – 133 ه.ت – تیرماه 97

کفش ملی - مدل ماهان بت

کفش ملی – مدل ماهان بت – 155 ه.ت تیرماه 97

 

دو مدل دیگر موجود در بازار (غیر کفش ملی):

 

 

این کفش رو هم یکی از دوستان خریده و راضی هست:

کفش کوهنوردی تن تاک (نوید بهمن) به قیمت 100 ه.ت ، نوروز 97

کفش کوهنوردی تن تاک

کفش کوهنوردی تن تاک

موفق باشید


لینک های مرتبط در همین سایت:

راهنمای خرید کفش کوه ایرانی

مدت زمان مسیرهای کوهپیمایی شمال تهران – خرداد 97

مسیرهای کوهپیمایی شمال تهران – شهریور 91

درباره نیما اسماعیلی

نیما اسماعیلی * متولد: 9 اسفند 54 * محل سکونت: تهران * تحصیلات: مهندسی مکانیک
این نوشته در مطالب آموزشی و دانستنی های کوهنوردی ارسال و , , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

3 پاسخ به راهنمای کوهنوردی برای مبتدی ها

  1. م.م می‌گوید:

    سلام و عرض ادب؛
    اینکه درجه سختی رو با مسیر قله توچال تعیین کردید کار بسیار جالبی بود. الان تقریبا میشه حدس زد که هر قله چه درجه سختی ای داره. واقعا دمتون گرم. مثل همیشه نمرتون 20

  2. دادمهر می‌گوید:

    با سلام و احترام
    مطالبتون بسیار عالیه از زحمات شما تشکر میکنم.به امید حضور در گروه شما.دادمهر شکری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *