هشت هزار متری‌ ها

معرقی قله های هشت هزار متری جهان

هشت هزار متری‌ ها (به انگلیسی: The Eight-thousanders) چهارده کوه مستقل زمین هستند که ارتفاعشان از سطح دریا به بیش از 8 هزار متر می‌رسد. این کوه‌ها همگی در رشته‌کوههای هیمالیا و قراقروم در قارهٔ آسیا قرار دارند.

فهرست ۱۴ کوه هشت‌ هزار متری به ترتیب ارتفاع و اطلاعات مربوط به فتح آنها (به روز رسانی 2022/08):

فهرست ۱۴ کوه هشت‌ هزار متری

فهرست ۱۴ کوه هشت‌ هزار متری

 

صعودها:

نخستین تلاش ثبت‌ شده برای فتح یک هشت‌ هزار متری به سال ۱۸۹۵ باز می‌گردد که آلبرت اف مامری و جی نورمن کولی صعود خود به نانگا پاربات را آغاز نمودند اما مرگ مامری و دو گرکای همراهش بر اثر سقوط بهمن این تلاش را نافرجام گذاشت. نخستین صعود موفقیت‌آمیز ثبت‌شده به یک هشت هزار متری به ۳ ژوئن ۱۹۵۰ باز می‌گردد که موریس هرتزوگ و لوئی لاشنال موفق به فتح قلهٔ آناپورنا شدند. نخستین کوهنوردی که موفق به صعود به تمامی ۱۴ هشت هزار متری شد رینولد مسنر ایتالیایی بود که آخرین قله را در ۱۶ اکتبر ۱۹۸۶ فتح نمود. یک سال بعد در ۱۹۸۷، جرزی کوکوکچای لهستانی موفق به تکرار این موفقیت شد. با وجود این مسنر این ۱۴ قله را بدون استفاده از کپسول کمکی اکسیژن فتح کرده بود و ۹ سال طول کشید تا کوهنورد دیگری به نام ارهارد لورتان بدون بهره‌گیری از کپسول اکسیژن موفق به فتح ۱۴ قلهٔ هشت هزار متری در سال ۱۹۹۵ شود. همچنین پورپا تاشی نپالی رکورددار فتح ۱۴ قله با ۲۶ بار صعود در فاصلهٔ سال۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱ است و پس از او در جایگاه دوم، خوانیتو اویارزابال با ۲۵ بار صعود در فاصلهٔ ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۱ قرار دارد.

ایتالیا با ۵ کوهنورد، شمار بیشترین صعود به تمامی هشت هزار متری‌ ها را دارد و پس از آن کره جنوبی با ۴ کوهنورد و قزاقستان، لهستان و اسپانیا با ۳ کوهنورد قرار گرفته‌اند. نخستین زنی که مدعی صعود به هر ۱۴ قله شد اوه اون سان کره‌ای بود که بنا بر ادعای او آناپورنا آخرین قله‌ای بود که در ۲۷ آوریل ۲۰۱۰ توسط او فتح گردید. اما صحت این ادعا مورد تردید گروه‌های مختلف قرار گرفت و حتی فدراسیون کوه‌نوردی کرهٔ جنوبی اعلام کرد که ادعای فتح قلهٔ کانگچنجونگا توسط او در سال ۲۰۰۹ نامحتمل است. همچنین ادورن پاسابان، کوهنورد رقیب او نیز این صعود را پیشتر مورد تردید قرار داده بود و در نهایت در سال ۲۰۱۰ نام ادورنه پاسابان به عنوان نخستین کوهنورد زنی که موفق به صعود به هر ۱۴ قلهٔ هشت هزار متری شده بود اعلام گردید. عظیم قیچی‌ساز تنها هیمالیانورد ایرانی است که توانسته 14 قله بالای هشت هزار متری را صعود کند.

منبع: ویکی پدیا


نقشه و موقعیت قله های هشت هزار متری:

نقشه و موقعیت هشت هزار متری ها

نقشه و موقعیت هشت هزار متری ها

نقشه و موقعیت قله های هشت هزار متری

نقشه و موقعیت قله های هشت هزار متری


رینهولد مسنر اولین فاتح 14 قله:

رینهولد مسنر (Reinhold Messner) کوهنورد ایتالیایی، متولد هفدهم سپتامبر ۱۹۴۴ اولین کوهنوردی است که تمامی چهارده قله جهان را که بلندتر از هشت هزار متر ارتفاع دارند، فتح کرده‌است. مسنر از سال 1970 تا 1986 و در سن 42 سالگی موفق به تکمیل لیست 8 هزار متری های خود شده است.

رینهولد مسنر، نخستین کوهنورد باشگاه 8 هزار متری ها

رینهولد مسنر، نخستین کوهنورد باشگاه 8 هزار متری ها


عظیم قیچی ساز اولین ایرانی فاتح 14 قله:

عظیم قیچی ساز، متولد ۱۳۶۰ تبریز، تنها هیمالیانورد ایرانی است که توانسته به همه چهارده قله هشت هزار متری صعود کند. وی در فاصله سال‌های 1384 تا 1396 توانست 14 قله ی بالای هشت‌ هزار متر را صعود کند. عظیم ۳۷مین کوهنورد در دنیا است که به عضویت باشگاه هشت‌ هزار متری‌ ها درآمده است.

عظیم قیچی‌ساز (متولد ۱۳۶۰، تبریز)

عظیم قیچی‌ساز

پایان


مطالب مرتبط در همین سایت:

کوهنوردان نامدار جهان

جرزی کوکوشکا، نابغه کوهنوردی جهان

قله نانگا پاربات

منتشرشده در مطالب آموزشی و دانستنی های کوهنوردی | برچسب‌شده , , , , , , , , | دیدگاه‌تان را بنویسید:

قله شاه پیل کوه

گزارش صعود به قله شاه پیل کوه از روستای آشیر

تاریخ اجرای برنامه: دو روزه، پنجشنبه و جمعه 2و3 اردیبهشت 1395

موقعیت جغرافیایی: مازندران، مرزن‌آباد، روستای آشیر
ارتفاع قله شاه پیل کوه: 3402 متر
ارتفاع مبدأ صعود: 1365 متر (روستای آشیر)
مسافت طی شده تا قله: 10.1 کیلومتر (رفت و برگشت: 20.2)
مدت زمان صعود: 7 ساعت (از 06:15 تا 13:15)
کل زمان برنامه: 12.5 ساعت (از 06:15تا 18:45)
توقف‌ها: نیم ساعت صبحانه، نیم ساعت قله و یک ساعت ناهار
گام گروه: متوسط رو به تند
سطح برنامه: نیمه سنگین

نفرات شرکت‌کننده: 12 نفر
گروه نشاط زندگی (از تهران) (6 نفر): رضا نورکامی (لیدر و راهنمای گروه)، نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، بهارالدین افضلی، حمید محسنی و یدالله طهوری

گروه “خانه کوهنوردان چالوس” (6 نفر): نیما افسایی (سرپرست برنامه)، مسعود نورکامی، حمید رودگر، سروش احسانی، حسین حسین نژاد و بهزاد انتظاری

+ آقای عظیم ابراهیمی، میزبان گران‌قدر ما در روستای آشیر که تا پای قله (گوسفندسرا) ما را هدایت و همراهی نمودند.

قله شاه پیل کوه

گروه نشاط زندگی – قله شاه پیل کوه


(گزارش ارسالی برای مجله جهانگردان، شماره 71، خرداد 95)

(استفاده از مطلب فقط با ذکر منبع بلامانع است)

راهنمای صعود به قله ها

قله شاه پیل کوه

بهار، هوا بسیار آرام و فرح‌بخش، چمن‌های تازه سر از خاک بیرون کشیده و جای جامه سفیدپوشِ زمستانی را فراگرفته بود. شکوفه‌های زیبا و نورس درختان میوه، ‌از خواب زمستانی سر برداشته و در برابر آفتاب درخشان بهاری جان تازه می‌یافتند. ورود به یک چنین مکان آرام و خلوت ما را که خسته از محیط پرغوغای شهر، بدان پناه برده‌ایم،‌ به فضای پرطراوت عشق می‌برد و به حالی می‌کشاند که بی‌شباهت به خلسه نیست. آشکارا می‌دیدم که آنچه تا ساعتی قبل بودم، نیستم! و آرزو می‌کردم که برای همیشه به همین حال باقی بماند. ولی افسوس …! 1)

***

این برنامه به پیشنهاد دوست عزیزم آقای رضا نورکامی انجام شد که سالیان گذشته چندین بار این قله را صعود کرده و آشنایی کامل به قله و منطقه را داشتند. پس از بررسی وضعیت جوی در آخر هفته که احتمال کمی برای بارندگی را نشان می‌داد، برنامه  بسته شده و به گروه اعلام شد. ساعت 8:30 صبح پنجشنبه 6 نفر از اعضای گروه با دو خودروی شخصی از تهران به سمت کرج به راه افتادیم. نان را در محله کلاک برای مصرف دو روزمان تهیه کردیم. ساعت 9 صبح آقای رضا نورکامی را ابتدای جاده چالوس (میدان امیرکبیر) سوار کرده و ادامه مسیر دادیم. به خاطر تعطیلی پنجشنبه، جاده چالوس شلوغ بود که حدود یک ساعت اول و تا نزدیکی‌های نساء را در ترافیک طی کردیم. تصمیم داشتیم که بین راه مایحتاج و میوه تهیه کنیم که هیچ میوه‌فروشی در جاده چالوس مشاهده نشد! بنابراین ورودی مجلار را رد کرده و 8 کیلومتر دیگر راندیم تا به مرزن‌آباد رسیدیم. هر چه لازم داشتیم را از مرزن‌آباد تهیه کرده، مجدداً به عقب برگشته و وارد فرعی مجلار شدیم. با ورود به جاده مجلار، مناظر زیبای دو سوی جاده، دامنه‌های سرسبز و کوه‌های پوشیده از انبوه درختان، از همان نخست نوید از طبیعت زیبا و بکر منطقه را داشت که روستای آشیر بر بلندای یکی از یال‌‌ها، اوج این زیبایی و شکوه است. ساعت 13:00 به روستای آشیر رسیدیم و طبق هماهنگی که از قبل انجام شده بود مهمان آقای عظیم ابراهیمی شدیم که از دوستان قدیمی آقای رضا نورکامی هستند. این آشنایی به سال‌ها پیش برمی‌گردد. زمانی که آقا رضا در این منطقه و در روستای پنجک به تدریس مشغول بودند. برای ناهار، جوجه تدارک دیده بودیم که آماده شده و دور همی صرف شد. عصر، حدود نیم ساعت از مسیرِ فردا را پیاده‌روی کرده و در مسیر برگشت، بالای روستا یکی دو ساعتی را کنار چشمه نشسته و با صرف چای آتشی از خود پذیرایی کردیم. غروب به روستا برگشته و شب را در منزل آقا عظیم به صبح رساندیم.

 

توپوگرافی قله:

قله شاه پیل کوه به ارتفاع 3400 متر از سطح دریا،از قله‌های البرز مرکزی، در نزدیکی شهر مرزن‌آباد و در استان مازندران واقع است.صعود به شاه پیل کوه از مسیرهای متعددی میسر است که برای رسیدن به قله باید از میان جنگلی انبوه با درختان سر به فلک کشیده عبور کنید. قله وروشت با ارتفاع 4030 متر در جنوب شرقی این قله و در همسایگی آن، از قلل شناخته‌شده و موردتوجه کوهنوردان در این منطقه است.

وجه‌تسمیه قله: پیل در زبان فارسی به معنای فیل است و در زبان گیلکی و مازنی به معنای بزرگ و عظیم به کار می‌رود. درنتیجه شاه پیل کوه یعنی “کوه بزرگ”.

مسیرهای صعود:

صعود به قله شاه پیل کوه از روستاهای واقع در یال شمالی این کوه به شرح ذیل صورت می‌گیرد:

1-       روستای پیرجه (pey-rajeh)، واقع در شهر مرزن‌آباد

2-       روستای آشیر، واقع در شهر مرزن‌آباد (مسیر صعود ما)

3-       روستای فیروزآباد، واقع در بخش کجور، شهرستان نوشهر


(گزارش کامل در ادامه مطلب)

ادامه‌ی خواندن

منتشرشده در گزارش های من در مجله جهانگردان, مسیرهای گردشگری و کوهنوردی مازندران | برچسب‌شده , , , , , , , | دیدگاه‌تان را بنویسید:

قله عرق چین

گزارش صعود به قله های تنگ چال و عرق چین از دارآباد

(فرود از مسیر یال رحمان آباد)

تاریخ اجرا: جمعه 95.01.20

ارتفاع قله تنگ چال: 2800 متر *
ارتفاع قله عرق چین: 2700 متر
ارتفاع مبدا صعود: دارآباد: 1700 متر
مسافت پیموده شده تا قله: 5.2 کیلومتر
کل مسافت پیموده شده (رفت و برگشت): 9.5 کیلومتر
مدت زمان صعود: صعود به قله تنگ چال با پای متوسط حدود 4 ساعت زمان می برد.

* ارتفاع سنجی دقیق با جی پی اس انجام شده است.

زمان بندی ما با پای کند:

شروع از دارآباد: 7 صبح ، قله تنگ چال: 12.20 ، قله عرقچین: ؟؟ ، پای ماشین: 15.45

نفرات شرکت کنند:
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، مسعود کریمخانی، محسن کرمی، مجتبی داشخانه، حسام مجلسی، آقای نجفی (7 نفر تیم قله) + آقایان: افضلی، محسنی، اولیایی و رسولی پور.


پی نوشت اردیبهشت 1400 – نکته: فروردین 95 ما قله رو به اسم عرقچین صعود کردیم و اصلا اطلاعی از قله تنگ چال نداشتیم. بعدا متوجه شدم که اونجا دو تا قله داره. اولی (از سمت غرب) که ما صعود کردیم در نقشه ها به اسم تنگ چال (2800 متر) و دومی که در مسیر فرود به سمت رحمان آباد هست قله عرق چین (2700 متر) نام دارد.


گروه نشاط زندگی - قله تنگ چال

گروه نشاط زندگی – قله تنگ چال

مسیر صعود و فرود، قله های عرق چین و تنگچال

مسیر صعود و فرود، قله های عرق چین و تنگ چال

+ دانلود جی پی اس قله های تنگ چال و عرقچین از مسیر دره دارآباد (و فرود از مسیر یال)


+ دانلود جی پی اس قله های عرق چین و تنگ چال از بوستان نیلوفر، رحمان آباد (مسیر یال)(فایل از صفحه ویکی لاک آقای علی پزشکی)


لوکیشن گوگل مپ – پارکینگ مسیر کوهپیمایی دارآباد:

https://goo.gl/maps/TBLCGF9Sx4EarPTj9

لوکیشن گوگل مپ، بوستان نیلوفر، رحمان آباد:

https://goo.gl/maps/LxSjH6MxAM36auCfA


بقیه در ادامه مطلب ادامه‌ی خواندن

منتشرشده در مسیرهای گردشگری و کوهنوردی تهران | برچسب‌شده , , , , , , , , | ۲ دیدگاه

سفرنامه شیراز

گزارش سفر به شیراز و استان فارس ، نوروز 1395

تاریخ اجرا: صبح شنبه 7 فروردین تا جمعه 13 فرودرین 95 (خانوادگی)

به نام خالق یکتا

نوروز امسال هم طبق روال چند سال اخیر، نیمه دوم را اختصاص به یک سفر برون استانی دادیم و علی رغم اینکه گفته می شد عید شیراز شلوغ است اما مقصد را شیراز و استان فارس تعیین کردیم. چون تجربه سالهای گذشته خصوصا سفر یزد و کرمان در نوروز 93 را داشتیم که به ما می گفت می شود در نوروز از سفر لذت برد حتی با همه شلوغی ها! به هر حال نوروز هم آیتم های مثبت خودش را دارد. اول از همه تعطیلات خوب و دوم هوای خوب و سوم برخی امکانات گردشگری که شاید در باقی سال یافت نمی شود. تنها نکته منفی آن شلوغی است که باید با آن کنار بیایید.

به هر حال به شیراز و استان فارس رفتیم و الحق هم سفر خوبی بود. جاذبه های تاریخی در کنار جاذبه های طبیعی استان فارس همراه با هوای عالی امسال که توام با بارندگی بود. اما خوشبختانه با اینکه بیشتر روزها و یا شبها بارندگی بود اما خللی در برنامه سفر ما بوجود نیامد خصوصا اینکه ما در این سفر اصلا برنامه چادر خوابی نداشتیم و قطعا مسافرانی که روی چادر حساب کرده بودند به مشکل خوردند و برخی شبها حسابی زندگی شان خیس شد!

مسیر حرکت: تهران، اصفهان، شیراز، سپیدان (اردکان)، اقلید، اصفهان، تهران

جاذبه های تاریخی و طبیعی این سفر (به ترتیب بازدید):

روز اول (7 فرودرین):
 1-      کاروانسرای شاه عباسی (مادر شاه) (نرسیده به اصفهان)
روز دوم (8 فرودرین):
 2-      پاسارگاد (نرسیده به شیراز)
 3-      نقش رستم (نرسیده به شیراز)
روز سوم (9 فرودرین):
 4-      تخت جمشید (نرسیده به شیراز)
 5-      بازارهای سنتی (شیراز)
روز چهارم (10 فرودرین):
 6-      آرامگاه حافظ (شیراز)
 7-      آرامگاه سعدی (شیراز)
 8-      ارگ کریم خان زند (شیراز)
 9-      عمارت کلاه فرنگی (شیراز)
 10-   مسجد وکیل (شیراز)
 11-   باغ ارم (شیراز)
روز پنجم (11 فرودرین):
 12-  تفرجگاه بهشت گمشده (کامفیروز)
 13-   تفرجگاه چله گاه (سپیدان)
روز ششم (12 فرودرین):
 14-   آبشار مارگون (سپیدان)
 15-  تنگ براق (اقلید)
روز هفتم (جمعه 13 فرودرین):
 حرکت به سمت تهران از اقلید
 16- توقف دو ساعته در اصفهان و پیاده روی در کنار زاینده رود

 مسیر طی شده:

(ادامه در ادامه مطلب)

================================

نکات سفر:

1-      ظاهرا نوروز امسال شیراز چندان شلوغ نبوده. طبق گفته دوستان، در ایام شلوغ چند کیلومتر صف ماشینها در ورودی شیراز تا دروازه قران تشکیل  میشود که امسال چند بار که از دروازه قران رد شدیم خبری از این ترافیک نبود. اما مرکز شهر تا حدودی ترافیک بود. علت این خلوتی شاید بخاطر بارندگی های امسال بود که شیراز هم هر شب بارندگی بود.

2-      در این سفر از اسکان فرهنگیان (مدارس) و منزل اجاره ای در نزدیکی جاذبه ها استفاده کردیم که اجاره خانه یا سوییت برای یک شب در پاسارگاد و یا آبشار مارگون با امکانات کامل حدود شبی 50 هزار تومان بود و اتاق 20 تومان. مثلا روستای نزدیک نقش رستم سوییت داشت شبی 50 تومان که پر شده بود (که اگر بیشتر می گشتیم حتما پیدا میشد) و ما در همان روستا اسکان مدرسه گرفتیم شبی 18 تومان (برای فرهنگیان) بدون نیاز به مراجعه به ستاد اسکان.

3-      تنها جایی که برای اسکان مدارس کمی اذیت شدیم شیراز بود که ستاد اسکان صف داشت و داخل شهر پر شده بود و شهرک گلستان (حدود 10 کیلومتر بیرون شیراز) اسکان گرفتیم. این نکته رو هم بگم که من و همسرم هیچ کدام فرهنگی نیستیم بلکه از سهمیه بستگان درجه یک استفاده میکنیم (خواهر خانم بنده فرهنگی هستن) که با ارائه کد پرسنلی و کارت شناسایی این امکان فراهم می شود. که البته در این یکی دو سال اخیر تنها ستادی که گیر دادن و گفتن که نمیشه ستاد شیراز بود که آنهم با صحبت حل شد.

4-      نرخ استفاده از مدارس برای فرهنگیان در نوروز 95 به شرح ذیل بود: گروه الف: 22 ه.ت – گروه ب: 16 ه.ت – گروه ج: 12 ه.ت و برپایی چادر 6 ه.ت. این نرخ برای کارمندان دولت به ترییب: 38-32-23 و 9 ه.ت و برای مشاغل آزاد: 60-46-33 و 16 ه.ت بوده است. نکته: گروه الف دارای امکانات: حمام و اشپزخانه مشترک و گرمایش + یخچال و تلوزیون و فرش در هر اتاق هستند.

5-      روز اول به دلیل نقص فنی ماشین کمی تاخیر در برنامه ایجاد شد که مجبور شدیم جلوتر از پیش بینی یعنی در آباده اتراق کنیم و نقص فنی ماشین را صبح فردا در اباده بر طرف کنیم که این امر تقریبا یک نصفه روز در برنامه سفرمان تاخیر بوجود آورد.

6-      امسال و در این سفر بخش طبیعت و طبیعت گردی را کمی پررنگ تر کرده و در بهشت گمشده، چله گاه و تنگ براق هر کدام حدود نیم ساعت (رفت و برگشت یک ساعت) پیاده روی کردیم.

7-      بهشت گمشده (شهر کامفیروز) از آن جاهایی بود که اتفاقی در سفر آنرا پیدا کرده و قبل از آبشار مارگون، سری به آن زدیم. بهشت گمشده جایی است مثب دربند و درکه خودمان شاید کمی قشنگ تر. جاده فرعی برگشت از کامفیروز به اردکان (سپیدان) از جاذبه های این مسیر بود که آن هم به لطف گوگل مپ پیدا کردیم.

8-      در این سفر همچنان از نرم افزار گوگل مپ در گوشی اندروید برای مسیریابی و نقشه راه استفاده کردیم که اگر کار با آن را بلد باشید واقعا نعمتی ست در سفر.

9-      اصل سوغات و صنایع دستی شیراز خاتم کاری است که مرکز آن در بازار سنتی مشیر است. جالب اینکه به علت قیمت بالای خاتم شیراز، تمام بازار پر بود از خاتم اصفهان و کمتر خاتم شیراز یافت می شد که قیمت آن حدود سه تا چندین برابر خاتم اصفهان است. ما هم چون حتما فقط خاتم شیراز می خواستیم آن هم با هزینه کم! گشتیم و گشتیم تا بالاخره در تنها مغازه بازار که کارهای خودشان را می فروختند، یک آجیل خوری خاتم شیراز پیدا کردیم به قیمت 220 ه.ت (با تخفیف).

10-  کل مسافت طی شده در این سفر 2500 کیلومتر بود که حدود 1800 کیلومتر آن مربوط به رفت و برگشت تا شیراز بوده و باقی مربوط به سایر مسیرهای طی شده در استان فارس بوده است.

11-  هزینه سفر: بنزین: 170 ، سوغات و صنایع دستی: حدود 430 ، اسکان و سایر هزینه ها: 400 ، جمع: 1 م.تومان

منتشرشده در مسیرهای گردشگری و کوهنوردی سایر استانها | برچسب‌شده , , , , , , | دیدگاه‌تان را بنویسید:

عطاکوه از روستای سرچشمه

قله عطاکوه از روستای سرچشمه لاهیجان

تاریخ اجرای برنامه: 4 فروردین 1395

ارتفاع مبدا صعود: 240 متر از سطح دریا (ورودی عطاکوه) *
ورودی آقا سید خلیل: 500 متر، 3.5 کیلومتر، 1 ساعت
ورودی آقا سید جلیل: 535 متر، 4.5 کیلومتر، 1 ساعت 15 دقیقه
قله (دکل مخابراتی): 670 متر، 6 کیلومتر، 1.5 ساعت
کل زمان صعود: 1.5 ساعت با گام نسبتا تند

* ارتفاع سنجی با جی پی اس

 روستای سرچشمه:

روستای سرچشمه

روستای سرچشمه

 

مسیر کوهپیمایی عطاکوه از سرچشمه:

مسیر عطاکوه از سرچشمه

عطاکوه از روستای سرچشمه

 

شرح برنامه:

از آنجایی که در ایام نوروز کم و بیش هوا بارانی بود و بعلت گِل شدن مسیرها، کوهپیمایی در کوههای شمال سخت می شود در نتیجه به دنبال مسیری مناسب برای روز چهارشنبه 4 فروردین بودم که جاده عطاکوه از سرچشمه لاهیجان به ذهنم رسید چون قبلا این مسیر را چند بار از بالا به پایین پیمایش کرده بوم. (در برنامه های لیلاکوه و یا دیوشل به عطاکوه و فرود به سمت لاهیجان). بنابراین صبح چهارشنبه با ماشین شخصی از لنگرود به راه افتاده و از خیابان کنار استخر خود را به میدان کاشف السلطنه رسانده و از آنجا مسیر جاده سرچشمه را در پیش گرفتم. هوا دلپذیر و مناظر عالی بود بنابراین در چند نقطه توقف کرده و مشغول عکاسی شدم. پس از طی حدود 10 کیلومتر، کمی قبل از سرچشمه به ورودی جاده عطاکوه رسیدم که چند ساختمان و تابلو “امامزاده 4 کیلومتر” نشانه آن است. ماشین را همین ابتدای جاده پارک کرده و ساعت 10:20 صبح پس از بستن کفش و کوله مسیر جاده را در پیش گرفتم.

بخاطر بارندگی شب گذشته که تا صبح ادامه داشته لطافت و طراوت خاصی بر فضا حاکم بود. خصوصا قطرات شبنم بر روی شکوفه های هلو که جان می داد برای عکاسی از نمای نزدیک. هر چند که دوربینم را همراهم نبرده بودم اما با همان دوربین گوشی شروع به عکاسی از مناظر و سوژه ها کردم. همان ابتدای مسیر نمای زیبایی از روستای سرچشمه در معرض دید قرار داشت که منظره چشم نوازی از یک آبادی سرسبز همراه با نوای گوش نواز بلبلان و هر از گاهی بانگ خروس های بی محل! در فصل بهار را به نمایش می گذاشت.

سکوت حاکم بر فضا و ارتفاعات پوشیده از مه در بالادست، جلوه زیبایی به کوهستان بخشیده بود که چشم ها از تماشای آنهمه زیبایی و شکوه سیر نمی شد. یعنی واقعا چشم ظاهربین که نه، بلکه چشم دل می خواست تا ساعتها این تابلوی زیبای طبیعت را به نظاره بنشینی و شکر خدا را بجای آوری که در این نقطه و این لحظه از زمان اینجایی و اینهمه زیبایی را به تماشا نشسته ای… .

در ادامه مسیر پس از یک ساعت و طی 3.5 کیلومتر به ورودی آقا سید خلیل رسیدم که اهالی سرچشمه این امامزاده و آستانش را خیلی دوست  داشته و برای آن احترام زیادی قائل هستند. جالب اینکه روز قبل از مسیر دیوشل به سمت عطاکوه کوهپیمایی کرده و دقایقی را نیز داخل امامزاده به استراحت پرداخته بودم. فاصله امامزاده از سر جاده 500 متر بوده و ماشین رو است. حدود 10 دقیقه بعداز جلوی ورودی آقا سید جلیل گذشتم که تابلوی آبی رنگ کوچکی مسیر مالرو آنرا به داخب جنگل نشان می داد. در اینجا فضا باز بوده و نمای زیبایی از شهر لنگرود مزارع برنج و جلگ ههای وسیع و دریای خزر در دور دست دیده می شود که معمولا گردشگران در این نقطه توقف کرده و دقایقی را به تماشای مناظر مشغول می شوند.

از اینجا به بعد رفته رفته مه زیبایی جاده و جنگل دو سمت آنرا می پوشاند. با پشت سر گذاشتن پیچ های قشنگ جاده یکی پس از دیگری در نهایت پس از پشت سر گذاردن 6 کیلومتر و 1.5 ساعت پیاده روی به انتهای جاده و دکل های مخابراتی رسیدم که در چند نقطه در دل کوه قد علم کرده اند.

استراحت کوتاهی کرده و مسیر برگشت را در پیش گرفتم. در مسیر برگشت در جایی که گفتم ورودی آقا سید جلیل است، کنار ساختمان خرابه توقف کرده و آتشی برپا کرده و با نوشیدنی داغ از خودم پذیرایی کردم که جای همه دوستان نازنینم خصوصا دوستان کوهنوردم در تهران در این روز و در این نقطه خاص و زیبا واقعا خالی بود. در این روز مسیر عطاکوه نسبتا خلوت بود و فقط از گاهی گردشگران با ماشین در جاده تردد می کردند.

پس از حدود یک ساعت توقف مجددا مسیر فرود را در پیش گرفته و در نهایت ساعت 15:30 به محل پارک خودرو رسیدم و پایان برنامه.

برای برگشت دیگر به سمت لاهیجان برنگشتم بلکه وارد سرچشمه شده و از آنجا مسیر اطاقور را در پیش گرفتم که زیبایی و جذابیت خاص خود را دارد. کیلومتر سنجی که کردم دسترسی به سرچشمه از لنگرود از طریق اطاقور و از طریق جاده لاهیجان هر دو تقریبا برابر و حدود 25 کیلومتر است.

نکات برنامه:

1- نکته قابل ذکر در مورد این مسیر، یعنی صعود به عطاکوه از سرچشمه، این است که به علت وجود جاده خاکی (شوسه) در کل مسیر، حتی روزهای بارانی هم -که همه کوههای شمال گل و شُل است- می شود در این مسیر بدون مشکل خاصی کوهپیمایی کرد. علت انتخاب این مسیر برای کوهپیمایی 4 فروردین هم هیمن امر بود.

2- شیب مسیر بسیار ملایم است طوری که امکان کوهپیمایی برای همه وجود دارد.

3- کل مسیر آنتن موبایل برقرار است.

4- ظاهرا چشمه هایی در این مسیر وجود دارد اما به علت وجود نهرهای سطحی زیاد در طول مسیر، من متوجه چشمه یا منابع آب آشامیدنی در مسیر نشدم.

5- با ماشین هم می شود این مسیر را پیمایش کرد. انتهای جاده همان دکل مخابراتی است.

 

آدرس روستای سرچشمه:

لاهیجان، میدان کاشف السلطنه، جاده سرچشمه. فاصله روستای سرچشمه از لاهیجان 11 کیلومتر است.

نکته: ادامه جاده سرچشمه به روستاهای “کابیجار”، … و “اطاقور” لنگرود می رسد. فاصله سرچشمه تا اطاقور: 8 کیلومتر

ورودی مسیر کوهپیمایی عطاکوه:

حدود 500 متر مانده به سرچشمه به سه راهی می رسید که سمت چپ آن جاده خاکی و ورودی عطاکوه است. چند ساختمان و تابلو “امامزاده 4 کیلومتر” نشانه ورودی عطاکوه است.

 ————————————————-

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

ادامه‌ی خواندن

منتشرشده در مسیرهای گردشگری و کوهنوردی گیلان | برچسب‌شده , , , , , , , , , , , | ۱ دیدگاه