قله خلنو از مسیر کاسه

گزارش برنامه صعود به قله خلنو از مسیر کاسه

(پیش برنامه صعود به قله دماوند، برنامه 1.5 روزه همراه با شبمانی روی گردنه)

تاریخ اجرا: پنجشنبه و جمعه 29 و 30 مرداد 1405

موقعیت جغرافیایی: استان تهران، فشم، روستای لالان

اطلاعات برنامه:

ارتفاع قله: 4380 متر
ارتفاع مبدا صعود: 2540 متر
مسافت و افزایش ارتفاع تا قله: 10.5 ک / 1950 متر
مسافت کل صعود و فرود: 21 ک
مدت زمان صعود: 8 س و 45 د (با احتساب نیم ساعت توقف صبحانه و 1 ساعت گردنه)
گام حرکت: متوسط رو به کند

بقیه در ادامه مطلب

+  دانلود جی پی اس قله خلنو از مسیر کاسه

(راهنمای دانلود ترک از سایت ویکی لاک:  اینجا)

زمان بندی برنامه:

روز اول:
حرکت از گردنه قوچک: 04.10
لالون: 05.00
استارت: 05.40
(نیم ساعت توقف صبحانه در مسیر)
گردنه ورزاب: 12.00
(1 ساعت توقف برای برپایی چادر)
قله خلنو: 14.30 (8 س 45 دقیقه – با احتساب نیم ساعت صبحانه و 1 ساعت گردنه)
(نیم ساعت توقف روی قله)
برگشت به گردنه: 17.00
(شبمانی روی گردنه)
روز دوم:
حرکت از گردنه: 09.20
لالون، اتمام برنامه: 13.00

معرفی قله:

قله خلنو با ارتفاع 4380 متر، بلندترین قله استان تهران و یکی از قله‌های شاخص البرز مرکزی است که در شمال روستای لالان و منطقه فشم قرار دارد. این قله به‌عنوان بام استان تهران، یکی از قله‌های طرح ملی سیمرغ کوه‌های ایران نیز محسوب می‌شود. مسیر متداول صعود از روستای لالان (لالون) آغاز می‌شود و پس از عبور از آبشار لالان و رسیدن به گردنه ورزاب، برای رسیدن به قله خلنو دو مسیر اصلی پیش روی کوهنوردان قرار دارد: مسیر کاسه که مسیر رایج‌تر و بدون چالش است و مسیر تیغه‌های ژاندارک که با عبور از خط‌الرأس برج و تیغه‌های سنگی، طولانی‌تر و پرریسک‌تر می باشد.

مسیرهای متداول صعود:

1. مسیر جنوبی؛ از روستای لالان (مسیر متداول و پرتردد)
2. مسیر غربی از وارنگه رود و دریاچه خلنو
3. مسیر غربی-جنوبی؛ از شمشک، خط الراس سرکچال ها، قله برج، قله خلنو
4. مسیر غربی-جنوبی؛ از وارنگه رود، خط الراس هرزه کوه، قله برج، قله خلنو

راهنمای صعود به قله خلنو:

1- در روستای لالون، دوراهی پل را از سمت راست ادامه داده و چند کیلومتر بالاتر در جاده خاکی از روی پل به سمت چپ می روید و ماشین خود را در محل مناسب پارک می کنید.

2- پیاده روی را از بالای روستای لالون (2540 متر) شروع کرده، از تنگه لالون، چشمه تلخ آب، آبشار لالون (یا آبشار خلنو، ارتفاع 3300 متر) رد شده تا به گردنه ورزاب در ارتفاع 3950 متر برسید. از شروع حرکت تا روی گردنه، مسیر مشخص بوده و پاکوب دارد که حدود 4 ساعت طول می کشد. محل های مناسب کمپ و شبمانی کوهنوردان بالای آبشار  و روی گردنه است.

3- از گردنه ورزاب برای صعود به قله خلنو دو راه پیش رو دارید: (تصویر ش1 ضمیمه)

الف) مسیر کوتاه تر، پرتردد و بدون ریسک: از طریق پاکوب کاسه. یعنی پاکوبی که در جهت شمال به سمت پایین رفته و سپس ارتفاع گرفته و به قله خلنو می رسد. این مسیر با پای متوسط از گردنه تا قله حدود 1.5 ساعت زمان میبرد.

ب) مسیر کم تردد و با ریسک: از طریق قله برج و تیغه های ژاندارک. برای این مسیر باید از روی گردنه در جهت غرب ارتفاع گرفته و خود را ابتدا به قله برج (4320 متر) برسانید. از آنجا در جهت شمال مسیر خط الراس را در پیش بگیرید. در این مسیر از تیغه های ژاندارک عبور کرده، سپس قله خلنو کوچک (4350 متر) را صعود نموده (یا از پاکوب سمت چپ تراورس میکنید) و در نهایت به خلنو بزرگ می رسید. این مسیر از گردنه تا قله حدود 2 ساعت زمان میبرد.

در مجموع صعود تابستانی به قله خلنو از روستای لالون 7 تا 8 ساعت با گام متوسط زمان می برد.

در خصوص مسیر تیغه های ژاندارک: بین برج و خلنو کوچک دو تیغه وجود دارد. تیغه اول از سمت راست تراورس میشود و نکته خاصی ندارد. برای عبور از تیغه دوم که تیغه اصلی و پر ریسک است دو راه پیش رو دارید: یکی عبور از بالای تیغه به حالت نشسته یا اصطلاحا شتر سواری (مسیر متداول) و دیگری تراورس تیغه از سمت راست که بندرت توسط کوهنوردان انتخاب میشود. در ظاهر راحت تر است اما در واقع سخت تر و پر ریسک تر از مسیر بالا می باشد و البته خیلی بستگی به نحوه عبور و مسیریابی شما دارد. من خودم دو بار از این مسیر رد شدم و در کل پیشنهاد نمیکنم.

گزارش برنامه:

مقدمه: با توجه به برنامه ی پیش روی دماوند (مسیر شمال شرقی) برای هفته آینده، تصمیم گرفتیم که برنامه خلنو به صورت دو روزه همراه با شب مانی روی گردنه ورزاب (3950 متر) اجرا شود.

شرح برنامه: روز اول: ساعت 04.10 صبح پنجشنبه از گردنه قوچک راه افتادیم. ساعت 05.00 ماشین را بالای روستای لالون پارک کردیم. پس از جمع و جور کردن کوله ها ساعت 05.45 استارت زدیم و وارد خیابانی شدیم که اخیرا تابلو “قله خلنو” در ابتدای آن نصب شده است. با توجه به سنگینی کوله ها (که مثل همیشه حسابی هم پر و پیمان برداشته بودیم) حرکتمان نسبتا کند بود. حدود 20 دقیقه بعد به جایی رسیدیم که باید از عرض رودخانه عبور کرد. خوشبختانه امسال یک تخته در نقش پل وجود داشت و البته رودخانه هم این وقت سال آنچنان پراب نبود میشد کمی بالاتر از آب رد شد. ساعت 07.45 در چشمه تلخاب حدود نیم ساعت برای صبحانه توقف کردیم. ساعت 09.00 بالای آبشار خلنو بودیم. از چشمه آب گوارا نوشیدیم. حدود نیم ساعت بالاتر از آبشار از اخرین چشمه که دائمی است (در ارتفاع 3540 متر، در ترک مارک شده است) بطری هایمان را پر کردیم و با پشت سر گذاشتن مسیر پرسیب در نهایت ساعت 12.00 به گردنه ورزاب در ارتفاع 3950 متر رسیدیم.
از روی گردنه برای رسیدن به قله خلنو دو مسیر پیش رو است:
1. مسیر کاسه (صعود از پاکوب و بدون چالش به قله خلنو بزرگ)
2. مسیر تیغه های ژاندارک (صعود از طریق قله ی برج، تیغه های ژاندارک، خلنو کوچک و در نهایت خلنو بزرگ).
انتخاب ما در این برنامه صعود از مسیر کاسه بود. چادر را روی گردنه در جای مناسب که کمی از وزش باد در امان باشد برپا کردیم (حدود 100 متر به سمت برج). وسایل اضافه را داخل چادر گذاشته و ساعت 13.00 سبکبال مسیر کاسه را در پیش گرفتیم. ابتدا کمی ارتفاع کم کرده و سپس در شیب نسبتا تند ارتفاع گرفیم تا در نهایت ساعت 14.30 به قله خلنو بزرگ در ارتفاع 4380 متر رسیدیم. (1.5 ساعت از گردنه). مسیر کاسه از گردنه پاکوب دارد و کاملا مشخص است.

فرود:

در مسیر برگشت تصمیم گرفتیم که مسیر تیغه ها را امتحان کنیم (هرچند که میدانستیم برگشت از تیغه ها ریسک بیشتری نسبت به رفت آن دارد) گفتیم اگر شد که شد، نشد هم برمیگردیم. این را هم بگم که سالهای گذشته دو سه بار از قله برج و مسیر تیغه ها صعود داشتیم. ساعت 15.00 قله را ترک کردیم. ساعت 15.20 روی قله خلنو کوچک (ارتفاع 4350 متر) بودیم و ساعت 15.35 به تیغه رسیدیم. (دقیقا جایی بودیم که یک فاصله و پرش دارد و پس از آن باید روی تیغه شترسواری می کردیم). از این سمت چون ما بالاتر بودیم، گذر از سنگ بالا به سنگ پایین سخت تر و پر ریسک تر بود. با توجه به نفرات گروه، از ادامه مسیر تیغه ها منصرف شده و برگشتیم. البته 50 متر قبل از تیغه ها یک پاکوب به سمت پایین وجود داشت که از همانجا به سمت کاسه سرازیر شدیم. (بین تیغه و خلنو کوچک) خوب بود و پایین تر شن اسکی هم دلشت. بدون مشکل خاصی به کاسه رسیدیم و ساعت 17.00 هم به محل چادر روی گردنه.

((ترکی که اپلود کردم اصلاح شده و این قسمتها حذف شده است. این توضیحات را فقط برای این گفتم که اگر کسی قصد برگشت از تیغه ها را داشت تجربه مان را منتقل کرده باشم. میشد رد شد اما ریسکش بالا بود و پیشنهاد نمیکنم مگر اینکه نفرات نسبتا مسلط به سنگ باشند. این روز اگر فقط من و آقای حبیبی بودیم بنظرم رد میشدیم.))

شب را در چادر گذارندیم. خوشبختانه شب آرامی بود و سرمای غیر عادی هم نداشت. چادر ما هم جایی بود که کمی بادپناه بود. جالب اینکه آن شب فقط ما روی گردنه کمپ کرده بودیم. چند چادر هم بالای آبشار بودند.

در خصوص کمپ روی گردنه: گردنه در بهترین و مسطح ترین نقطه فکر کنم حدود 10 چادر جا دارد. این نقطه کاملا در معرض باد است. کمی بالاتر به سمت برج، چند جای چادر دیگه هم با فاصله از هم وجود دارند که برخی از اینها کمی پشت یال و یا سنگ ها بوده و باد کمتری می خوردند (مثل جایی که ما چادر زدیم). داخل کاسه هم شنیدم که چادر می زنند اما به لوکیشن آن دقت نکردم.

روز دوم: ساعت 09.20 به سمت پایین حرکت کردیم. خوشبختانه هوا در این روز کم و بیش همراه با وزش باد و نسبتا خنک بود و گرما اذیت نکرد. ساعت 13.00 به روستای لالون رسیدیم و اتمام برنامه.

آنتن دهی مسیر:

–

چشمه های مسیر:

–

مکان های مناسب کمپ:

–

مطالب مرتبط:

لینک کوتاه: