کوهنوردی، نشاط زندگی – نیما اسماعیلی

پی نوشت:

متاسفانه اواخر سال 91 از آهار به ده تنگه مسیر مالرو را تعریض و جاده ماشین رو احداث کرده اند. بنظر بنده مسیر آهار به ده تنگه یکی از زیباترین و جذاب ترین مسیرهای پیاده روی نزدیک تهران بود. با احداث این جاده متاسفانه این مسیر دیگر آن بکری و لطف سابق را ندارد!

+ دانلود جی پی اس مسیر آهار به ده تنگه (و آبشار ده تنگه) (مسافت تا آبشار: 6.5 کیلومتر، ترک از صفحه ویکی لاک آقای یوسفی)

روستای آهار:

آهار روستایی قدیمی، زیبا و خوش آب و هواست که در منطقه رودبار قصران و در جاده اوشان و فشم، در شمال شرق استان تهران واقع است. این روستا با یک جاده باریک مال رو به روستای سرسبز ده تنگه متصل میشود که در شمال غرب آهار واقع است. بیشتر راه از پای کوه و در امتداد دره و رودخانه بوده و در مقاطعی بصورت کوچه باغ و از میان درختان میوه از جمله: گردو، گیلاس، آلبالو و آلوچه میباشد که پیاده روی فرح بخشی را خصوصا در فلهای بهار و پائیز بهمراه دارد. مسیر از شیب کمی برخوردار میباشد بطوری که افراد با آمادگی کم هم میتوانند به راحتی این مسیر را پیمایش نمایند. روستای ده تنگه در سمت چپ رودخانه و در میان انبوه درختان و باغ های میوه واقع شده. این روستا خالی از سکنه بوده اما باغدارها و اهالی روستای آهار بصورت مقطعی و فصلی از این روستا جهت باغداری و کشاورزی استفاده میکنند.

× پیاده روی از روستای آهار تا ده تنگه بطور متوسط حدود 2 تا 2.5 ساعت زمان میبرد.
× مسیر عمومی پیاده روی از روستای آهار به شکر آب میباشد که اکثر گردشگران نیز همین مسیر را انتخاب میکنند. اما اگر خواهان طبیعت پاک، بکر و خلوت تری هستید انتخاب مسیر آهار به ده تنگه میتواند گزینه بهتری برای شما باشد.
× بهترین زمان بازدید و پیمایش این مسیر فصل بهار خصوصا اردیبهشت ماه که زمان رویش شکوفه هاست و همچنین فصل پائیز هزار رنگ برگ ریز میباشد هر چند که هر فصلی زیبایی و جذابیتهای خاص خودش را خواهد داشت.

آدرس روستای آهار:

اتوبان شهید بابایی – جاده لشگرک (تابلوی لشگرک، لواسان) – جاده فشم – اوشان – روستای آهار.
از ابتدای جاده فشم (میدان قائم) تا دو راهی اوشان (میدان امام علی) 12 کیلومتر و از اوشان تا روستای آهار 10 کیلومتر جاده آسفالته میباشد.
* دسترسی دیگر به میدان قائم (جاده فشم) از جاده تلو-لشگرک میباشد.

لینک این گزارش در روزنامه ایران ، 10 تیر 1391:

تجربه یک پیاده‌روی متفاوت در کوچه‌باغ‌های بکر

چگونه ماهی خود را به آب می سپرد !
به دست موج خیالت سپرده ام جان را .
فضای یاد تو، در ذهن من، چو دریائی است؛
بر آن شکفته هزاران هزار نیلوفر .
درین بهشت برین، چون نسیم می گذرم،
چه ارمغان برم آن خنده گل افشان را ؟
“فریدون مشیری”
————————————