کوهنوردی، نشاط زندگی – نیما اسماعیلی

گزارش برنامه قله دماوند جبهه شمال شرقی

تاریخ اجرای برنامه: چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه 4،5و6 شهریور 95
نفرات شرکت کننده: (5 نفر)
رضا حبیبی (سرپرست)، مسعود کریمخانی، حمید محسنی، ایمان حسینی و محمد شکوفکی
مبدا صعود: روستای ناندل

+ گزارش برنامه مرداد 1398 (در انتهای همین گزارش)

---

ارتفاع قله دماوند: 5610 متر
ارتفاع نقطه شروع: (گردنه سر): 2950 متر
ارتفاع پناهگاه تخت فریدون: 4350 متر
کل مسافت تا قله: 10 کیلومتر (6 کیلومتر تا تخت فریدون)
مدت زمان: روز اول: ؟؟ ساعت تا پناهگاه
روز دوم: 7.5 ساعت تا قله (با گام کند)

متاسفانه بنده (نیما) در این برنامه، سعادت همراهی با دوستان را نداشتم!

قله دماوند جبهه شمال شرقی – گروه نشاط زندگی

پی نوشت و آپدیت گزارش (مرداد 1398):

راهنمای صعود به قله دماوند جبهه شمال شرقی:

1- از طریق جاده هراز خود را به روستای ناندل (2350 متر) می رسانید.

2- از ناندل با نیسان به گردنه سر (2900 متر) می روید. 15 کیلومتر، حدود 1 ساعت. (هر نیسان حدود 12 نفر، 150 ه.ت، مرداد 98). تلفن تماس در همین گزارش وجود دارد. از قبل تماس گرفته و هماهنگی لازم برای نیسان و خصوصا قاطر را انجام دهید.

3- در گردنه سر، در صورت تمایل بارهای خود را به قاطر می دهید و سبکبار به سمت تخت فریدون (4370 متر) حرکت می کنید. پاکوب به سمت بالا مشخص است. (هر کوله یا گونی 70 ه.ت رفت و 60 ه.ت برگشت، هر قاطر 5 کوله یا گونی). چشمه آب در گردنه سر و کنار کلبه قرار دارد. از گردنه سر تا تخت فریدون حدود 6 ساعت با گام متوسط زمان می برد.

نکته1: برخی بجای تخت فریدون در دشت چمن (4100 متر) کمپ می زنند که حدود نیم ساعت قبل از تخت فریدون است، خلوت تر بوده و آب دارد. (برفاب).

4- روز دوم: قله و مسیر صعود به قله به خوبی از تخت فریدون مشخص است. پاکوب تقریبا در یک خط مستقیم به قله منتهی می شود. صعود روز دوم حدود 4 کیلومتر بوده و با گام متوسط حدود 6 ساعت زمان می برد.

فرود:

برای فرود باید مراقب انشعاب پاکوب ها از قله تا محدوده بالای یخچال ها باشید. اگر دقت نکنید به راحتی از مسیر اصلی خارج شده و به سمت بالای یخچال ها و جبهه شمالی منحرف می شوید. هر ساله تعدادی از کوهنوردان در اثر همین اشتباه گم شده و یا دچار حادثه می شوند.

منابع آب در مسیر:

1- روستای ناندل.

2- گردنه سر، کنار کلبه بالایی در مسیر.

3- دشت چمن، برفاب که البته همه از این آب می خورند و ما هم خوردیم. ولی سعی کردیم برای مصرف تخت فریدون از آب معدنی که بار قاطر کرده بودیم استفاده کنیم.

نکته1: تخت فریدون و پس از آن تا قله آب ندارد. به فاصله حدود 70-80 متر پایین تر از تخت فریدون (در مسیر) برفاب وجود دارد که بعید می دانم مناسب آشامیدن باشد مگر با جوشاندن و یا مصارف غیر شرب.

نکته2: کمپ اسپیلت البرز به فاصله حدود 10 دقیقه پایین تر از تخت فریدون، آب معدنی دارد که در صورت ضرورت می توانید از آنجا تهیه کنید. (فروشی نیست اما اگر درخواست کنید به شما می دهند. هر بطری 1.5 لیتری، 15 ه.ت، مرداد 98)

نکات قابل ذکر:

1- در مسیر شمال شرقی برخی حدود یک ساعت آخر وارد مسیر شمالی شده و سپس به سمت قله حرکت می کنند. علتش شاید شن اسکی در مسیر شمال شرقی هست که صعود را کمی مشکل می کند. اما مسیر نرمال همین مسیر مستقیم بدون ورود به شمالی هست که ما و تمام کوهنوردانی که در آن روز با ما صعود می کردند از همین مسیر به قله رسیدیم و من ندیدم و یا متوجه نشدم که کسی وارد مسیر شمالی شود.

2- قله دماوند در تمام مسیرها به ظاهر پاکوب و مسیر مشخص دارد. اما دست کم نگیرید و اگر صعود اولتان هست حتما راهنما و یا آدم اه بلد همراهتان باشد و یا جی پی اس داشته باشید.

3- نکته مهم: در مسیر برگشت، پس از حدود یک ساعت، (ارتفاع حدود 5200 متر) پاکوب فرعی به سمت یالهای شمالی وجود دارد که برخی کوهنوردان به اشتباه وارد این پاکوب ها شده، گم می شوند و یا حتی دچار حادثه روی یخچال ها می شوند. بسیار دقت کنید و خصوصا سرپرستان از جدا ماندن نفرات از گروه در این محدوده اکیدا جلوگیری نمایند. و البته کلا در مسیر برگشت تا محدوده حدود 4700 متر احتمال انحراف و گم شدن وجود دارد اما در آن نقطه که اشاره کردم بیشتر.

آدرس روستای ناندل:

در مسیر جاده هراز به سمت آمل، پس از پشت سر گذاشتن امامزاده هاشم، پلور، گزنک و بایجان، ۶ کیلومتر بعد از پلیس راه دلیجان-امامزاده هاشم و کمی پس از تونل شماره ۸ (آیو) به خروجی ناندل در سمت چپ جاده می رسید که فعلا هیچگونه تابلوی راهنمایی ندارد! باید دور بزنید و وارد جاده ناندل شوید. آخرین روستای مسیر، روستای ناندل است.

– فاصله تهران (سعادت آباد) تا خروجی ناندل در جاده هراز ۱۳۵ کیلومتر و از جاده هراز تا ناندل ۲۱ کیلومتر جاده آسفالت است که طی این مسیر حدود 3 ساعت زمان می برد.

– به دلیل باریک بودن جاده ناندل و شیب های تند، تردد اتوبوس از این جاده غیر ممکن و میدل باس به سختییی امکان پذیر و تقریبا منتفی می باشد.

گزارش برنامه (صعود شهریور 96):

(به قلم آقای ایمان حسینی)

روز پنج شنبه  به تاریخ سوم شهریور سال ۹۵ پنج نفر از اعضای گروه کوهنوردی نشاط زندگی سعادت صعود به قله دماوند را از مسیر شمال شرقی پیدا کردند. این صعود طی برنامه ای سه روزه با دو شب مانی درون چادر در کنار پناهگاه تخت فریدون انجام شد .

 قرار تیم ساعت ۵ صبح، انتهای اتوبان بابایی بود. ساعت ۵ به همراه دو ماشین و پنج سرنشین حرکت خود را به سمت روستای ناندل از طریق اتوبان تهران پردیس و جاده هراز شروع کردیم. پس از استراحت کوتاهی در امام زاده هاشم مسیر خود را ادامه داده تا ساعت ۹ به روستای ناندل رسیدیم. لازم به ذکر است برای رسیدن به این روستا می بایست خود را به دوراهی دلارستاق برسانیم. این جاده ۵۰ کیلومتری آمل و بین تونل ۸ و ۷ از سمت غرب جدا میشود که جهت رسیدن به روستاهای حاجی دلا ، میانده و ناندل استفاده میشود. تا حاجی‌دلا قسمتی خاکی دارد که برای اتوبوس نامناسب است. صعود از مسیرهای شمال شرقی و شمالی  دماوند از این روستا انجام میشود .

ساعت ۹ پس از صبحانه ای در خانه آقای صالحی که از قبل توسط سرپرست برنامه (آقای حبیبی) هماهنگ شده بود با نیسان به سمت “گردنه سر” حرکت کردیم. ساعت ۱۰.۱۵ پس از حدود ۴۵ دقیقه نیسان سواری در جاده ی نه چندان هموار گردنه سر به ابتدای مسیر  پناهگاه تخت فریدون رسیدیم. پس از چند دقیقه ای تایم صرف تحویل کوله ها به قاطرچی شروع به حرکت به سمت پناهگاه تخت فریدون کردیم. با هوای عالی که در روز اول داشتیم از مسیر صعود بسیار لذت برده و با داشتن وقت کافی توانستیم ساعت ۱۶.۱۵ عصر به پناهگاه تخت فریدون برسیم. این پناهگاه که در ارتفاع ۴۴۰۰ متری قرار گرفته گنجایش ۲۲ نفر را دارا است. آنتن دهی موبایل در زمان حضور ما در این پناهگاه بسیار عالی و مناسب بود. همچنین تنها چشمه مسیر چشمه قبل از این پناهگاه می باشد که معمولاً از حدود ساعت ۶ بعد از ظهر به بعد آب آن به طور کلی یخ میزند.

در شب حضور ما در این پناهگاه تیم های کوهنوردی از شهرهای مشهد و شیراز که شب قبل خود را به آن منطقه رسانده بودند  درون پناهگاه جا گیر شده و متاسفانه جایی برای حضور ما در پناهگاه. پس از تحویل گرفتن بار قاطر شروع به برپایی چادرها کردیم. با توجه به انتخاب روز چهارشنبه برای حضور در این مسیر تنها دو تیم برای برپایی چادر و صعود در روز پنجشنبه در این منطقه مشاهده شد. پس از استراحت و صرف شامی سبک به همراه اعضای تیم و همچنین بررسی برنامه صعود به درون چادر رفته و  استراحت نمودیم.

صبح روز پنجشنبه پس از صرف صبحانه ساعت ۵.۱۵ با کوله هایی سبک حرکت خود را به سمت قله دماوند آغاز کردیم. در ابتدای صبح باد بسیار شدیدی در حال وزیدن بود که رفته رفته با نزدیک شدن به زمان طلوع خورشید از شدت آن کاسته شد. در نهایت توانستیم در ساعت ۱۲.۴۵ خود را به قله برسانیم.

پس از مقایسه مسیرهای صعود، در این فصل از سال، مسیر جنوبی به عنوان پرطرفدارترین مسیر صعود، در زمان حضور ما نیز بیشترین تعداد کوهنوردان را به قله می رساند. مسیر شمال شرقی که طولانی ترین مسیر صعود به قله است در تمام طول مسیر با پرچم هایی کوچک توسط Damavand Eco Camp نشانه گذاری شده بود. البته در این فصل بدون نیاز به نشانه گذاری ها پاکوب رسیدن به قله کاملا واضح و قابل رصد بود از همین رو مشکلی در مسیر یابی وجود نداشت.

پس از ؟ ساعت توقف روی قله، آقای شکوفکی نیز (که پشت سر ما با گروه ؟ همراه شده بودند)، خود را به ما رساندند و در نهایت با ثبت خاطرات و شکر گذاری حضور در بلندترین نقطه ایران، در ساعت ۱۴.۳۰ حرکت خود را به سمت پناهگاه تخت فریدون آغاز کردیم. در مسیر فرود، از حدود ساعت ۳ عصر هوا مه آلود شده و افت دما کاملا محسوس بود. به نحوی که در ساعت ۶ که به پناهگاه رسیدیم برف شروع به باریدن گرفته و تا  حدود ساعت ۷ ادامه داشت. با توجه به نامساعد بودن هوا و همچنین تخلیه انرژی اعضای تیم، تصمیم بر این شد که یک شب دیگر نیز در تخت فریدون بمانیم. پس از استراحت و صرف شام به درون کیسه خواب خزیده و به خوابی شیرین فرو رفتیم .

صبح جمعه، طبق قراری که با قاطرچی برای حمل بار داشتیم پس از صرف صبحانه و جمع نمودن چادرها و تحویل کوله دوتن از اعضا به قاطرچی حرکت خود را ساعت ۸.۱۵ روز جمعه از پناهگاه تخت فریدون شروع کرده و در نهایت در ساعت ۱۱.۱۵ به گردنه سر رسیدیم.  همانگونه که در قبل گفته شد، صبح چشمه پایین ِ تخت فریدون یخ زده بود. پس از اندکی تاخیر در ساعت ۱۱.۴۰ سوار نیسان شده و ساعت 12.30 به ناندل رسیدیم. پس از استراحت و صرف هندوانه ای دلچسب که آقای حبیبی از تهران زحمت آن را کشیده بودند، حرکت خود را به سمت تهران در پیش گرفتیم. ناهار را در رستوان بین راه صرف کردم. جاده هراز در مسیر برگشت فقط در یک نقطه کمی ترافیک داشت که در نهایت ساعت 7 عصر به تهران رسیدیم.

بقیه در ادامه مطلب

ادامه‌ی خواندن→